Nasz Klient finalnie wygrał spór sądowy z Towarzystwem Ubezpieczeń, toczący się przed Sądem Okręgowym w Białymstoku. Szkoda majątkowa była likwidowana z dobrowolnego ubezpieczenia mienia firmowego. W wyroku z dnia 31.03.2025 r. Sąd apelacyjny oddalił apelację ubezpieczyciela i obciążył przegrywającego obowiązkiem poniesienia kosztów procesu.
Ryzyko nie dających się usunąć w drodze ogólnych dyrektyw wykładni oświadczeń woli niejasności tekstu umowy powinna ponieść ta strona, która tekst zredagowała (por. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2016 r. sygn. akt I CSK 1083/14). I tak też w ślad za stanowiskiem pełnomocnika ocenił tę sytuację Sąd II instancji.
Pozwany chciał przekonać Sąd, że szkoda spowodowana wyciekiem cieczy ze skorodowanego zbiornika wyklucza zapłatę odszkodowania za uszkodzone w wyniku tego zalania pozostałe przedmioty. W przypadku zbiornika mamy do czynienia ze szkodą powstałą z uwagi na korozję. Natomiast w przypadku pozostałych urządzeń do szkody doszło wskutek zalania. Przyjęcie odmiennego założenia, jak starał się forsować pozwany, że szkoda w zbiorniku i kotłach stanowiła jedną szkodę powstałą z tej samej przyczyny, świadczyłoby o wewnętrznej sprzeczności zapisów OWU.
OWU mówią o tym konkretnym przedmiocie ubezpieczenia, a nie o szkodach, które ten przedmiot wywołał w pozostałym mieniu. Oczywiście to postanowienie OWU jak zwykle jest tak napisane, że nastręcza sporo problemów interpretacyjnych, ale należy je wykładać na korzyść powoda.
W ocenie powoda tak należy rozumieć postanowienia OWU, bo w przeciwnym razie poszkodowani nie mogliby liczyć na wypłatę świadczeń odszkodowawczych w wielu sytuacjach losowych i niespodziewanych. Przeciwna wykładnia tychże zapisów jest rzecz jasna bardzo korzystna dla pozwanego, ale zarazem niweczy sens zawartej umowy ubezpieczenia.
